จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

วันอาทิตย์ที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2554

รากไทย วัฒนธรรม ที่สมควรอ่าน และฟัง

video
    ความเป็นไทย ทีอยู่ในปัจจุบันนี้ จะรักษามาในรูปแบบของการสื่อ ทางบุคคล และ วัตถุสิ่งของ ซึ่งบางประเทศเขาไม่ได้มีเอกลักษณ์ทางเป็นวัฒนธรรมที่มีอยู่ เช่น อเมริกา เป็นประเทศพึงเกิดกว่าร้อยปี แต่มีความเจริญ เพราะมีจุดยืนของเขาอยู่ วัฒนธรรมที่โดดเด่น ปัจจุบันในหลายประเทศก็จะต้องการนำเสนอ ความดำรงไว้ซึ่งประเทศของเขา มาหลายวิธี แต่ที่มีอิทธิพลมาก คือทางสื่อ ทีวี เช่น เกาหลี ญี่ปุ่น เวียดนาม และ อีกหลายประเทศ นั้นคือ การดำรงไว้ซึ่งเอกลักษ์ของการมีอยู่อันงดงามของเขา ประเทศที่มีจุดยืนทางวัฒนธรรม จะค่อยๆมีความเจริญขึ้น เพราะเป็นการดำรงสิ่งที่ดีงามความเป็นพื้นเดิมของเขา แต้ต้องทิ้ง วัฒนธรรม อันเลวร้าย เท่านั้นที่จะเป็น ความเจริญได้ วัฒนธรรมคือสิ่งที่ดำรงสืบทอดกันมา ในหลายรูปแบบ เช่น การไหว้ การเคารพนอบน้อม การต้อนรับ การใช้ภาษาพูดสื่อสาร และความเป็นอยู่ในด้านต่างๆของแต่ละพื้นเพ อาหาร การแต่งกาย รวมถึงประเพณีหลัก และทางเอกลักษ์ทางที่อยู่ ในส่วน ปัจจัยสี่ คือ สิ่งที่มีวัฒนธรรมแทรกอยู่ด้วย เช่นกัน ทั้งจะเป็นวัฒนธรรมพื้นบ้าน เเละ วัฒนธรรมนิยม การใช้สื่อทางใดทางหนึ่งในการที่จะให้เขารู้ว่า ความเป็นประเทศเรานั้นยังมีอยู่ ควรจะตั้งจุดยืนอันมั่นคง และเห็นความสำคัญ และต้องมาในการสื่อควบคู่ไปพร้อมศีลธรรมด้วย ถึงจะเรียกว่าเป็นประเทศที่งดงามได้ แม้กาลเวลาแห่งสิ่งที่เข้ามาในความเจริญด้านอื่นๆ ถ้าเป็นสิ่งที่จะปรับให้เข้ามารวมกับ แง่ที่จะเป็นศีลธรรมได้ ที่เรียกว่า การให้มี การประพฤติทางกายอันงดงามถูกต้อง ตามสมควรที่จะเป็น และการพูดการสื่อที่งดงามอย่างถูกต้อง และสมควรที่ผู้อื่นรับฟังได้อย่างไม่ขัดหู สุดท้ายการดำรงไว้ซึ่ง จิตใจอันงดงามและสมดุลกันในแง่ของ ความเป็นมนุษย์ สัตว์ประเสริฐนั้นเอง และขอฝากจุดยืนของความเป็นรากไทยด้วย ในการช่วยกันดูแล รักษา หวังว่า ความเป็นไทย เราจะต้องเป็นที่รู้จักมากขึ้นของ ลูกหลานเราเอง และ ต่างประเทศ แต่จงเก็บวัฒนธรรมที่ควบกับศีลธรรม และทิ้งวัฒนธรรมอันไม่สมควรทิ้งไป จงจำไว้ว่า ตัวเรา ก็คือ วัฒนธรรม ที่จะสื่อ ความมีศีลมีธรรม เช่นกัน อย่าให้เขาพูดว่าไอ้คนไม่มีวัฒนธรรม เลย ขอบคุณที่มีความสำนึกช่วยอ่าน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

ยินดีต้อนรับความคิดเห็นดีๆ ติชมบทความตามพอเหมาะ

สายฝน แห่งชีวิต ปล่อยความทุกข์ กังวลไหลไปตาม สายน้ำ ไม่ยึดมั่นถือมั่น ปล่อยวาง





ใบไม้ร่วงโรย ชีวิตล่วงเลย แต่ใจไม่ร่วงหล่น